We arriveren in Don Mueong en nemen van hieruit een lokale boemeltrein richting het centrum. We checken terug in in Old Town Hostel en kunnen dan 4 dagen spenderen aan relaxen, shoppen en lekker eten. We lopen een dagje rond op Siam, tijd voor een nieuwe ipod en een cinemabezoekje. In ieder gebouw van het Siam Complex is er wel een cinema te vinden en dus ploffen we ons met 2 grote dozen popcorn neer in de zetels van de cinema in het Paragon Complex. Opnieuw krijgen we voor de start van de film een eerbetoon aan de president van Thailand, en de hele Koninklijke familie, op de tonen van het Nationale Volkslied. We hebben dit de vorige keer al meegemaakt en dus staan we net zoals iedereen recht en kijken stilletjes naar de kortfilm die afspeelt op het grote scherm. Het is best tof om te zien hoe een hele natie trots is op hun president. Daarna is het 2 uur lang tijd voor Vin Diesel, Michelle Rodriguez en snelle wagens in Fast & The Furious 7.
We gaan uiteten bij een Mexicaans restaurant dat we 2 maanden eerder al hadden gezien, maar er nooit waren geraakt. Waarschijnlijk onze duurste menu in heel de trip maar wel om je vingers bij af te likken.
Ik moet op voorhand een visum halen voor Myanmar en waar kan ik dat beter doen dan in Bangkok. Ik geef mijn paspoort binnen bij de Ambassade van Myanmar samen met een ingevuld formulier, 2 pasfotos en een kopie van mijn paspoort. Ik neem de goedkoopste optie en kan 2 dagen later mijn visum gaan afhalen. Overal op het internet had ik gelezen dat je een vlucht buiten moest hebben, maar dit werd mij nooit gevraagd en dus heb ik voorlopig maar een enkel ticketje naar mijn volgende bestemming.
Voor mijn trip naar Myanmar moet ik ook nog voorzien zijn van perfecte US dollar briefjes en omdat ik al zolang aan het reizen ben, kon ik ze niet van thuis meenemen. Maar in Thailand willen ze mijn verkreukte briefjes niet wisselen tegen kraaknette. Ze willen wel mijn USD omzetten naar Thaise baht en dan terug naar USD, beetje belachelijk en veel te duur! Dus is onze enige andere optie om baht uit de ATM te halen en deze dan te wisselen naar Amerikaanse dollars. Zo gezegd, zo gedaan en met voldoende geld op zak kan ik aan mijn solotrip beginnen.
| Going home, first stop Doha! |
’s Morgens moet ik vroeg uit de veren voor mijn vlucht naar Myanmar. Ik wandel naar het treinstation en kom dan pas tot het besef dat ik eigenlijk helemaal niet oplet wanneer we ergens wandelen. Wanneer de portier/security vraagt of ik een taxi nodig heb, zeg ik nog vol vertrouwen “No Thanks!”, maar uiteindelijk moet ik toch de weg vragen aan een local. Gelukkig had ik maar een kleine omweg gemaakt en ben ik nog op tijd voor de tweede trein.
Op het station koop ik een ticketje en spring ik op de trein. Een lokale mede-reiziger die aan de andere kant van de gang zat vroeg de kaartjesknipper waar ik naartoe ging en vertelde daarna vrolijk aan iedereen met wie hij praatte (in het Thais welteverstaan) dat ik richting luchthaven ging. Toen we er bijna waren maakte bijna de hele wagon me duidelijk dat ik moest uitstappen. :-) Inchecken verliep zoals altijd vlotjes en met mijn ticket in hand had ik nog wat tijd te over aan de gate.
No comments:
Post a Comment